จังหวัดบังกา–เบลิตุง เป็นจังหวัดหมู่เกาะของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะสุมาตรา ประกอบด้วยเกาะหลัก 2 เกาะ ได้แก่ เกาะบังกา (Bangka) และเกาะเบลิตุง (Belitung) รวมถึงเกาะเล็ก ๆ อีกจำนวนมาก จังหวัดนี้มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเกาะล้อมรอบด้วยทะเลจีนใต้ ทำให้มีทรัพยากรทางทะเลอุดมสมบูรณ์และทิวทัศน์ชายฝั่งที่โดดเด่น

เมืองเอกของจังหวัดคือ ปังกัลปินัง (Pangkal Pinang) ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะบังกา และเป็นศูนย์กลางการปกครอง การค้า และการคมนาคมของจังหวัด บังกา–เบลิตุงมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของอินโดนีเซีย โดยเฉพาะด้านการทำเหมืองแร่ดีบุก ซึ่งเคยเป็นแหล่งผลิตที่สำคัญในระดับโลก และมีอิทธิพลต่อการตั้งถิ่นฐาน โครงสร้างสังคม และการพัฒนาเมืองในพื้นที่อย่างมาก

ประชากรของบังกา–เบลิตุงมีความหลากหลายทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม ประกอบด้วยชาวมลายู จีน และกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่อยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน ส่งผลให้จังหวัดมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ผสมผสาน ทั้งด้านภาษา ประเพณี อาหาร และวิถีชีวิต ความหลากหลายดังกล่าวยังสะท้อนถึงประวัติศาสตร์การค้าและการอพยพของผู้คนจากหลายภูมิภาคในอดีต

ในด้านเศรษฐกิจ ปัจจุบันบังกา–เบลิตุงกำลังปรับบทบาทจากจังหวัดที่พึ่งพาการทำเหมืองแร่ ไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจที่หลากหลายมากขึ้น ภาคประมง การเกษตร เช่น พริกไทย ยางพารา และปาล์มน้ำมัน รวมถึงการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและเชิงวัฒนธรรม กลายเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของจังหวัดอย่างต่อเนื่อง

บังกา–เบลิตุงมีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวชายทะเลที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเฉพาะหาดทรายขาวและก้อนหินแกรนิตขนาดใหญ่รูปร่างแปลกตาที่กระจายอยู่ตามชายฝั่ง เช่น บนเกาะเบลิตุง ซึ่งได้รับความสนใจจากนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ นอกจากนี้ เกาะเล็ก ๆ รอบจังหวัดยังเหมาะสำหรับการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ การดำน้ำ และการเรียนรู้ระบบนิเวศทางทะเล